Една баба имала син в града. Дошъл си той един ден, за да вземе нещо за ядене. Започнал да разказва, че всичко било скъпо, особено месните продукти. А много обичал шунка, която била непосилна за джобо му. Старата баба се засмяла и рекла:
- Иди ги разбери младите хора. Щом толкова им харесва шумката, да отидат в гората и да ядат колкото искат.
Вървяла Лиса в гората. Чула от един храсталак шум. Приближила се, погледнала.
- Здравей Бухльо!
- Аз не съм Бухльо.
- А кой си?
- Мишката.
- А защо са ти толкова големи очите?
- Акам, акам...