Габровка разказва на приятелката си:
- Десет години живях в Търново и не станах болярка. Като ходех да пазарувам, все търсех по-пълна бутилка с олио и компот от плодове без костилки…
- Как може да пускаш такива филми на детето?
- Какво толкова? Няма чак толкова много трупове. А и освен това от страх се крие под одеалото и заспива...